Krótka odpowiedź: dron, który sam startuje ze stacji dokującej, patroluje plac magazynowy, farmę fotowoltaiczną lub stację elektroenergetyczną i ponownie ląduje, wykonuje w UE operację w kategorii „szczególnej”. Kategoria otwarta obejmuje tylko loty w zasięgu wzroku pilota (VLOS), poniżej 120 m i z masą poniżej 25 kg. Poza VLOS operator potrzebuje zgody krajowego urzędu lotnictwa cywilnego, a nagrania osób na obiekcie wprowadzają do gry przepisy o ochronie danych.
- Przepisy lotnicze: rozporządzenie (UE) 2019/947 (zasady eksploatacji dronów) i rozporządzenie delegowane (UE) 2019/945 (wymagania dla samych dronów, w tym oznaczenia klas C0–C6).
- Ścieżki w kategorii szczególnej: zezwolenie na wykonywanie operacji na podstawie oceny ryzyka (SORA 2.5 lub SORA 2.0 albo PDRA), deklaracja w ramach scenariusza standardowego STS-01 lub STS-02 albo certyfikat LUC.
- Zawsze wymagane: rejestracja operatora, a w kategorii szczególnej aktywny system zdalnej identyfikacji w każdym dronie.
- Wokół lotu: RODO i wytyczne EROD 3/2019 dla nagrań wideo, NIS2 i CER dla podmiotów kluczowych i krytycznych, AI Act dla funkcji biometrycznych.
- Poziom krajowy: strefy, procedury i terminy przejściowe ustala każde państwo członkowskie (w Czechach: ÚCL).
Stan na 5 października 2026 r. Ta strona zawiera informacje ogólne, a nie poradę prawną.
Jakie przepisy UE regulują operacje dronów?
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/947 określa zasady eksploatacji i obowiązuje od 31 grudnia 2020 r. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/945 określa wymagania dla statków powietrznych, w tym oznaczenia klas od C0 do C6 (C5 i C6 są stosowane w scenariuszach standardowych).
Art. 3 rozporządzenia 2019/947 przypisuje każdą operację do jednej z trzech kategorii:
- Otwarta: bez uprzedniego zezwolenia. Wymaga statku powietrznego z oznaczeniem klasy (lub zbudowanego prywatnie albo starszego typu) o masie poniżej 25 kg, trzymanego z dala od ludzi i zgromadzeń ludzi, przez cały czas w VLOS (z wąskimi wyjątkami), do 120 m od powierzchni ziemi, bez przewożenia towarów niebezpiecznych i bez zrzucania czegokolwiek (art. 4).
- Szczególna: wszystko, co narusza którykolwiek z wymogów kategorii otwartej. Wymaga zezwolenia na wykonywanie operacji zgodnie z art. 12, deklaracji w ramach scenariusza standardowego lub LUC z odpowiednimi uprawnieniami (art. 3 i 5).
- Certyfikowana: certyfikowane systemy bezzałogowych statków powietrznych nad zgromadzeniami ludzi, przewożące ludzi lub towary niebezpieczne wysokiego ryzyka albo gdy urząd uzna, że ryzyka nie da się inaczej ograniczyć (art. 6).
Patrole obwodowe startujące ze stacji dokującej, bez pilota obserwującego drona, nie spełniają warunku VLOS kategorii otwartej, dlatego mieszczą się w kategorii szczególnej. Rozporządzenie to przewiduje: UAS.SPEC.050 wymaga od operatorów „operacji autonomicznych” właściwego przypisania obowiązków pilota bezzałogowego statku powietrznego w każdej fazie lotu.
Jak uzyskać zgodę na loty w kategorii szczególnej?
1. Zezwolenie na wykonywanie operacji na podstawie oceny ryzyka (SORA)
Ścieżka domyślna: operator przeprowadza ocenę ryzyka zgodnie z art. 11 i składa wniosek do właściwego organu państwa członkowskiego, w którym jest zarejestrowany (art. 5). Akceptowalnym sposobem spełnienia wymagań (AMC) EASA dla tej oceny jest Specific Operations Risk Assessment (SORA). 15 września 2025 r. EASA przyjęła ED Decision 2025/018/R (opublikowaną 29 września 2025 r.). Dodała ona SORA 2.5 do AMC i GM do rozporządzenia (UE) 2019/947 i stanowi, że wcześniejsze materiały SORA 2.0 „pozostają w mocy”. Zmianą zarządzają krajowe urzędy. W Czechach ÚCL podaje, że SORA 2.5 weszła w życie 30 września 2025 r. i że wnioski według SORA 2.0 będą przyjmowane obok SORA 2.5 do 31 grudnia 2026 r. Po tej dacie przyjmowane będą wyłącznie wnioski według SORA 2.5.
2. Predefiniowana ocena ryzyka (PDRA)
PDRA to scenariusz, dla którego EASA przeprowadziła już ocenę ryzyka i opublikowała go jako AMC do art. 11, więc operatorzy, którzy się w nim mieszczą, nie muszą wykonywać pełnej SORA. EASA wymienia PDRA-S01, S02, G01, G02 i G03; S02, G01, G02 i G03 obejmują loty BVLOS nad obszarami słabo zaludnionymi lub w wydzielonej przestrzeni powietrznej, a jako typowe zastosowanie dla S02 i G01 EASA wskazuje dozór.
3. Deklaracja w ramach scenariusza standardowego (STS-01 / STS-02)
Zamiast zezwolenia operator może zadeklarować zgodność z unijnym scenariuszem standardowym (art. 5 ust. 5, UAS.SPEC.020), co jest możliwe od 1 stycznia 2024 r.; deklaracje w ramach scenariuszy krajowych straciły ważność 1 stycznia 2026 r. Loty można rozpocząć, gdy urząd potwierdzi kompletność deklaracji. Ograniczenia:
- STS-01: VLOS nad kontrolowanym obszarem naziemnym w środowisku zaludnionym, klasa C5, prędkość względem ziemi poniżej 5 m/s, aktywna bezpośrednia zdalna identyfikacja.
- STS-02: BVLOS z obserwatorami przestrzeni powietrznej lub bez nich, nad kontrolowanym obszarem naziemnym w całości w środowisku słabo zaludnionym, statek powietrzny klasy C6 z aktywnym systemem utrzymującym go w geografii lotu, widzialność w locie powyżej 5 km, VLOS podczas startu i odzyskania. Bez obserwatorów statek powietrzny może oddalić się od pilota najwyżej na 1 km, a poza VLOS musi lecieć po zaprogramowanej trajektorii. Z obserwatorami limit wynosi 2 km.
Oba scenariusze ograniczają wysokość do 120 m i wymagają certyfikowanego szkolenia pilota. Ze względu na warunek VLOS przy starcie i limity odległości STS-02 rzadko pasuje do w pełni zdalnej stacji dokującej, dlatego większość operacji ze stacji odbywa się na podstawie zezwolenia na wykonywanie operacji.
4. Certyfikat operatora lekkiego systemu bezzałogowego statku powietrznego (LUC)
Operator posiadający LUC z odpowiednimi uprawnieniami nie potrzebuje odrębnego zezwolenia ani deklaracji dla operacji w ich zakresie (art. 5 ust. 6, załącznik, część C).
Loty w innym państwie UE (art. 13)
Zezwolenie wydaje państwo rejestracji. Aby latać w innym państwie członkowskim, operator przesyła organowi tego państwa kopię zezwolenia, lokalizacje oraz ewentualnie zaktualizowane środki ograniczające ryzyko uwzględniające lokalną przestrzeń powietrzną, teren, zaludnienie i klimat, a loty rozpoczyna po potwierdzeniu, że są one wystarczające.
Co operator musi wykazać dla operacji BVLOS ze stacji dokującej?
Szczegóły zależą od wyniku SORA i od urzędu, ale art. 11 i SORA wymagają tych samych podstawowych dowodów:
- Koncepcja operacji (ConOps): cel, obszar, planowanie, personel i środki techniczne (art. 11 ust. 2).
- Przestrzeń operacyjna i bufor ryzyka naziemnego: geografia lotu, przestrzeń awaryjna i bufor ryzyka naziemnego dobrany tak, aby statek powietrzny opuszczający przestrzeń operacyjną zakończył lot wewnątrz bufora. W SORA jest to albo zasada 1:1 (bufor równy wysokości), albo wartość obliczona.
- Ryzyko naziemne i powietrzne: gęstość zaludnienia na obszarze i w jego sąsiedztwie, klasa przestrzeni powietrznej i prawdopodobieństwo spotkania z innym statkiem powietrznym, które określają klasę ryzyka powietrznego (ARC) i poziom SAIL.
- Ograniczenie (containment): w jaki sposób dron pozostaje w przestrzeni operacyjnej (SORA 2.5 złagodziła część wymagań w tym zakresie).
- Cele bezpieczeństwa operacyjnego (OSO): procedury, obsługa techniczna, szkolenia i odporność na poziomie wymaganym przez SAIL.
- Obowiązki operatora (UAS.SPEC.050): procedury ochrony, „środki ochrony przed bezprawną ingerencją i nieuprawnionym dostępem”, procedury RODO, w tym DPIA, gdy jest wymagana, oraz kompetentni piloci.
Urzędy zatwierdzają operacje konkretnego operatora, a nie produkty. Geofencing, powrót do miejsca startu i logi poleceń to dowody, na które operator może się powołać w swojej SORA, a nie jej zamiennik.
Remote ID, rejestracja, strefy geograficzne i U-space
Rejestracja. Każdy operator w kategorii szczególnej musi się zarejestrować, niezależnie od masy statku powietrznego. Rejestracja odbywa się w państwie członkowskim, w którym operator ma główne miejsce prowadzenia działalności, a operator może być zarejestrowany tylko w jednym państwie członkowskim (art. 14).
Zdalna identyfikacja. W kategorii szczególnej każdy statek powietrzny musi mieć „aktywny i aktualny system zdalnej identyfikacji” oraz zielone światło błyskowe zapewniające widoczność w nocy (UAS.SPEC.050 pkt 1 lit. l). Wymóg zdalnej identyfikacji obowiązuje od 1 stycznia 2024 r. Rozporządzenie 2019/945 definiuje bezpośrednią zdalną identyfikację jako lokalne rozgłaszanie informacji o statku powietrznym w locie, w tym jego oznaczenia, tak aby można je było odebrać bez fizycznego dostępu do statku powietrznego.
Strefy geograficzne (art. 15). Państwa członkowskie mogą zakazywać lotów, określać warunki, wymagać uprzedniego zezwolenia na lot lub dopuszczać tylko określone klasy albo statki powietrzne z Remote ID lub funkcją geoświadomości — ze względów bezpieczeństwa, ochrony, prywatności lub środowiska. Dane o strefach muszą być publikowane we wspólnym formacie cyfrowym, dlatego przed zaplanowaniem tras patrolowych należy sprawdzić mapę krajową.
U-space (rozporządzenie (UE) 2021/664). Stosowane od 26 stycznia 2023 r. Operacje w wyznaczonej przestrzeni U-space muszą korzystać z czterech obowiązkowych usług: identyfikacji sieciowej, geoświadomości, zezwolenia na lot UAS i informacji o ruchu. Ma to znaczenie tylko tam, gdzie taka przestrzeń została faktycznie wyznaczona.
RODO: co dotyczy nagrań z drona ochrony?
Nagranie, na którym można zidentyfikować osoby, stanowi dane osobowe w rozumieniu RODO (rozporządzenie (UE) 2016/679). Głównym punktem odniesienia są wytyczne EROD 3/2019 w sprawie przetwarzania danych osobowych za pośrednictwem urządzeń wideo (wersja 2.0, przyjęta 29 stycznia 2020 r.):
- Podstawa prawna. Prywatni właściciele obiektów zwykle powołują się na prawnie uzasadniony interes (art. 6 ust. 1 lit. f), który według EROD musi być rzeczywisty i aktualny oraz wyważony względem praw nagrywanych osób.
- DPIA. Art. 35 ust. 3 lit. c wymaga jej przy „systematycznym monitorowaniu na dużą skalę miejsc dostępnych publicznie”; EROD zakłada, że wiele przypadków monitoringu wizyjnego będzie jej wymagać, a krajowe organy publikują odpowiednie wykazy.
- Przejrzystość. EROD zaleca warstwowe przekazywanie informacji, zaczynając od znaku ostrzegawczego przed wejściem do monitorowanego obszaru. W przypadku ruchomej kamery oznacza to oznakowanie przy wjazdach na obiekt i jasno określone granice patroli.
- Okres przechowywania. Nagrania powinny być zwykle usuwane, najlepiej automatycznie, po kilku dniach. Im dłużej są przechowywane, zwłaszcza powyżej 72 godzin, tym silniejszego uzasadnienia to wymaga.
- Uwzględnianie ochrony danych w fazie projektowania. Art. 25 wymaga uwzględniania ochrony danych w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony danych, np. minimalnego zasięgu poza obiektem i krótkiego domyślnego okresu przechowywania.
EROD zauważa również, że system wykrywający cechy fizyczne w celu klasyfikacji osoby, bez tworzenia wzorców biometrycznych do jej identyfikacji, nie podlega na tej podstawie przepisom art. 9 dotyczącym danych biometrycznych.
NIS2 i CER: co się zmienia dla obiektów energetycznych i krytycznych?
Dyrektywa NIS2 (UE) 2022/2555 i dyrektywa CER (UE) 2022/2557 miały zostać transponowane do 17 października 2024 r. Obie wiążą regulowany podmiot, a nie produkty dostawców, ale system dronów ochrony może wchodzić w zakres obowiązków podmiotu:
- Art. 21 NIS2 wymaga środków zarządzania ryzykiem opartych na podejściu „uwzględniającym wszystkie zagrożenia”, w tym bezpieczeństwa łańcucha dostaw, kontroli dostępu, kryptografii i uwierzytelniania wieloskładnikowego. Sieciowa platforma dronów działająca na obiekcie jest jednym z objętych systemów.
- CER zobowiązała państwa członkowskie do zidentyfikowania podmiotów krytycznych do 17 lipca 2026 r. Art. 13 wymaga od tych podmiotów zapewnienia odpowiedniej ochrony fizycznej, „z należytym uwzględnieniem na przykład ogrodzeń, barier, narzędzi i procedur monitorowania obwodu, sprzętu do wykrywania i kontroli dostępu”.
W Czechach NIS2 transponuje ustawa nr 264/2025 Sb. o cyberbezpieczeństwie (NÚKIB), obowiązująca od 1 listopada 2025 r. Zakres stosowania zależy od prawa krajowego.
Czy AI Act dotyczy analityki wideo z dronów?
AI Act, rozporządzenie (UE) 2024/1689 (akt w sprawie sztucznej inteligencji), reguluje według przypadków użycia. Jego zakazy obowiązują od 2 lutego 2025 r. Obejmują m.in. zdalną identyfikację biometryczną w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej do celów ścigania przestępstw (z wąskimi wyjątkami), nieukierunkowane pozyskiwanie wizerunków twarzy w celu tworzenia baz danych do rozpoznawania twarzy oraz kategoryzację biometryczną wnioskującą o cechach wrażliwych, takich jak rasa czy poglądy polityczne. Załącznik III wymienia jako systemy wysokiego ryzyka zdalną identyfikację biometryczną, kategoryzację biometryczną i rozpoznawanie emocji, a także AI stosowaną jako element bezpieczeństwa w zarządzaniu określoną infrastrukturą krytyczną.
Digital Omnibus dotyczący AI, rozporządzenie (UE) 2026/1744, opublikowane 24 lipca 2026 r., przesunęło termin stosowania obowiązków dla systemów wysokiego ryzyka z załącznika III z 2 sierpnia 2026 r. na 2 grudnia 2027 r., a dla AI w produktach objętych załącznikiem I na 2 sierpnia 2028 r.
Akt definiuje „identyfikację biometryczną” jako ustalenie tożsamości osoby przez porównanie jej cech z bazą danych. Wykrycie, że obiekt jest „osobą” lub „pojazdem”, nikogo nie identyfikuje, więc z reguły nie jest identyfikacją biometryczną, choć klasyfikacja zależy od zamierzonego celu, a RODO nadal ma zastosowanie.
Uwagi krajowe: Czechy, Niemcy, Polska, Słowacja, Austria
Czechy: ÚCL
- Organ: Úřad pro civilní letectví (ÚCL), caa.gov.cz; ścieżki: zezwolenie na podstawie SORA, STS, PDRA lub LUC.
- Rejestracja: operatorzy rejestrują się w portalu ÚCL dron.caa.gov.cz i otrzymują numer rejestracyjny e-mailem.
- Przejście na SORA 2.5: wnioski według SORA 2.0 są przyjmowane do 31 grudnia 2026 r. Później wyłącznie według SORA 2.5.
- Strefy geograficzne: od 1 września 2025 r. oficjalną mapą jest DroneMap (dronemap.gov.cz), prowadzona przez ŘLP ČR na zlecenie ÚCL, która zastąpiła DronView.
- Cyberbezpieczeństwo: NÚKIB, ustawa nr 264/2025 Sb. (zob. wyżej).
Kraje sąsiednie (po jednym zdaniu)
- Niemcy: Luftfahrt-Bundesamt (LBA) rozpatruje wnioski o zezwolenia na wykonywanie operacji w kategorii szczególnej, udostępniając formularze SORA 2.5 i uproszczoną procedurę „FastFlight” dla operacji VLOS niskiego ryzyka.
- Polska: Urząd Lotnictwa Cywilnego (ULC) obsługuje deklaracje STS, zezwolenia na wykonywanie operacji i certyfikaty LUC.
- Słowacja: Dopravný úrad (Urząd Transportu) wydaje zezwolenia w kategorii szczególnej na maksymalnie 2 lata, z oceną ryzyka według SORA 2.5.
- Austria: Austro Control (dronespace.at) obsługuje wnioski w kategorii szczególnej, deklaracje STS i certyfikaty LUC.
Tabela podsumowująca: który przepis kiedy obowiązuje?
| Wymóg | Kiedy obowiązuje | Podstawa |
|---|---|---|
| Zezwolenie na wykonywanie operacji (SORA lub PDRA) | Każdy lot poza limitami kategorii otwartej (np. BVLOS), nieobjęty STS ani LUC | Rozp. (UE) 2019/947 art. 5, 11, 12; AMC EASA (ED Decision 2025/018/R) |
| Deklaracja STS | Operacja mieści się w STS-01 (VLOS, C5) lub STS-02 (BVLOS, C6, obszar słabo zaludniony) | 2019/947 art. 5 ust. 5, UAS.SPEC.020, dodatek 1 |
| LUC | Operator chce sam zatwierdzać swoje operacje w zakresie uprawnień certyfikatu | 2019/947 art. 5 ust. 6, załącznik, część C |
| Wniosek transgraniczny | Lot w kategorii szczególnej w państwie członkowskim innym niż państwo rejestracji | 2019/947 art. 13 |
| Rejestracja operatora | Wszystkie operacje w kategorii szczególnej | 2019/947 art. 14 |
| Remote ID + zielone światło błyskowe | Każdy statek powietrzny w kategorii szczególnej | 2019/947 UAS.SPEC.050 pkt 1 lit. l; 2019/945 (definicja) |
| Warunki stref geograficznych | Obiekt leży w strefie wyznaczonej przez państwo członkowskie | 2019/947 art. 15; mapy krajowe (CZ: DroneMap) |
| Usługi U-space | Przestrzeń powietrzna wyznaczona jako U-space | Rozp. (UE) 2021/664 |
| Podstawa prawna, przejrzystość, okres przechowywania | Nagranie obejmuje możliwe do zidentyfikowania osoby | RODO art. 5, 6, 25; wytyczne EROD 3/2019 |
| DPIA | Przetwarzanie wysokiego ryzyka, np. systematyczne monitorowanie na dużą skalę miejsc dostępnych publicznie | RODO art. 35; UAS.SPEC.050 |
| Środki zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa | Operator lub właściciel obiektu jest podmiotem kluczowym lub ważnym | NIS2 art. 21; CZ ustawa 264/2025 Sb. |
| Środki odporności fizycznej | Właściciel obiektu został zidentyfikowany jako podmiot krytyczny | Dyrektywa CER art. 13 |
| Zakazy AI Act / obowiązki dla systemów wysokiego ryzyka | System wykonuje identyfikację biometryczną, kategoryzację lub inne wymienione zastosowania | Rozp. (UE) 2024/1689 art. 5, załącznik III; rozp. (UE) 2026/1744 |
Jak konstrukcja Nestua odnosi się do tych wymogów
Nestua to autonomiczna platforma ochrony drone in a box (dron, odporna na pogodę stacja dokująca, lokalny węzeł brzegowy, opcjonalna chmura). Platforma programowa działa w wersjach deweloperskich; dron i stacja dokująca są wciąż w budowie. Nestua nie posiada żadnych zatwierdzeń lotniczych, a nic poniżej nie stanowi zatwierdzenia ani certyfikatu zgodności. Są to decyzje projektowe, które mają wspierać dowody i procedury potrzebne operatorowi:
- Ograniczenie i geoświadomość: wielokątne i okrągłe strefy geofencingu oraz strefy zakazu lotów z egzekwowaniem przez blokadę lub powrót do miejsca startu (RTL), a także awaryjny RTL. Pomagają one operatorom przygotować część SORA dotyczącą ograniczenia i przestrzeni operacyjnej, razem z limitami stref z map krajowych.
- Kontrolowany łańcuch poleceń: wpisywane potwierdzenie dla krytycznych poleceń; polecenie uznaje się za wykonane dopiero po potwierdzeniu MAVLink przez drona. Silnik polityk dodaje tryby: tylko lokalnie, zdalny podgląd i zdalne sterowanie, lokalne zatwierdzanie zdalnych poleceń, tryb tylko awaryjny, okna czasowe i ograniczenia zależne od stanu drona, co ułatwia jasne przypisanie obowiązków pilota.
- Nieuprawniony dostęp i ingerencja: role administratora, operatora i obserwatora z domyślnie minimalnymi uprawnieniami; zdalny dostęp domyślnie wyłączony, a włączenie zdalnego sterowania wymaga ponownego uwierzytelnienia administratora. Wideo, telemetria i sterowanie korzystają z szyfrowanego łącza (uzgadnianie kluczy X25519, szyfrowanie każdego pakietu AES-256-GCM lub ChaCha20-Poly1305, ścisłe wzajemne parowanie). Opcjonalna chmura używa poleceń podpisanych HMAC osobno dla każdego węzła, MFA i opcjonalnie SSO. Odnosi się to do środków ochrony z UAS.SPEC.050 oraz do wymogów NIS2 w zakresie kontroli dostępu i kryptografii.
- Dokumentacja: eksportowalny dziennik zdarzeń, log poleceń i śledzenie zmian konfiguracji. Każda krytyczna akcja jest rejestrowana, w tym akcje misji i akcje wywołane przez AI.
- Ochrona danych w fazie projektowania: warstwa sterowania działa na obiekcie bez internetu; nagrania trafiają do lokalnego bufora cyklicznego, a wysyłanie poza obiekt jest domyślnie wyłączone. Cele przetwarzania, oznakowanie i okres przechowywania nadal ustala operator.
- Lokalna AI bez identyfikacji: detekcja osób i pojazdów YOLO na NPU komputera brzegowego, w całości na obiekcie. Wykrywa klasy obiektów i nie identyfikuje konkretnych osób; bez rozpoznawania twarzy. Akcje wywołane przez AI respektują politykę bezpieczeństwa i geofencing.
Więcej informacji: dlaczego podejście offline-first ma znaczenie dla dronów ochrony, czym jest drone in a box oraz zastosowania. Aby omówić konkretny obiekt, prosimy umówić demo.
Zastrzeżenie. Ta strona zawiera informacje ogólne, a nie poradę prawną. Akty prawne UE, materiały EASA i wdrożenia krajowe się zmieniają, a urzędy interpretują je indywidualnie. Przed zaplanowaniem operacji należy sprawdzić aktualne teksty skonsolidowane oraz skontaktować się z krajowym urzędem lotnictwa cywilnego i organem ochrony danych.
Źródła
- Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/947, tekst skonsolidowany (art. 3–6, 11–15, 23; załącznik UAS.SPEC.020, UAS.SPEC.050, STS-01, STS-02): eur-lex.europa.eu
- Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/945, tekst skonsolidowany (definicje, art. 40, części 16–17 dot. C5/C6): eur-lex.europa.eu
- EASA ED Decision 2025/018/R (SORA 2.5 w AMC & GM do 2019/947): easa.europa.eu
- EASA, Specific category – civil drones: easa.europa.eu
- EASA, Predefined Risk Assessment (PDRA): easa.europa.eu
- EASA, prezentacja z warsztatów SORA (przestrzeń operacyjna, bufor ryzyka naziemnego, ARC, SAIL, OSO): easa.europa.eu
- Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/664 (U-space): eur-lex.europa.eu
- Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO): eur-lex.europa.eu
- EDPB (EROD), wytyczne 3/2019 w sprawie przetwarzania danych osobowych za pośrednictwem urządzeń wideo: edpb.europa.eu
- Dyrektywa (UE) 2022/2555 (NIS2): eur-lex.europa.eu
- Dyrektywa (UE) 2022/2557 (CER): eur-lex.europa.eu
- Rozporządzenie (UE) 2024/1689 (AI Act): eur-lex.europa.eu
- Rozporządzenie (UE) 2026/1744 (Digital Omnibus dotyczący AI): eur-lex.europa.eu
- ÚCL, Specifická kategorie (SPECIFIC), w tym przejście z SORA 2.0 na 2.5: caa.gov.cz
- ÚCL, Provozovatel bezpilotního systému (rejestracja przez dron.caa.gov.cz): caa.gov.cz
- ÚCL, Nová digitální mapa DroneMap v provozu: caa.gov.cz
- NÚKIB, ustawa nr 264/2025 Sb. o cyberbezpieczeństwie (prezentacja): portal.nukib.gov.cz
- Luftfahrt-Bundesamt, Betriebsgenehmigungen (kategoria szczególna): lba.de
- Urząd Lotnictwa Cywilnego, kategoria szczególna: ulc.gov.pl
- Dopravný úrad, osobitná (specific) kategória: letectvo.nsat.sk
- Austro Control, dronespace.at – Specific: dronespace.at